Jakub Gapp był austriackim księdzem katolickim i marianistą, który stał się znaczącą postacią oporu przeciwko reżimowi nazistowskiemu. Urodzony w 1897 roku, służył jako żołnierz podczas I wojny światowej, zanim wstąpił do zakonu marianitów i został święconym w 1930 roku. Jako nauczyciel i kapelan aktywnie sprzeciwiał się narodowemu socjalizmowi, argumentując, że jego ideologia jest fundamentalnie niezgodna z etyką chrześcijańską. Jego odmowa podporządkowania się nazistowskim nakazom doprowadziła do aresztowania przez Gestapo, co w rezultacie skończyło się jego egzekucją w Berlinie w 1943 roku.
Życie i opór

Po służbie wojennej Gapp wstąpił do marianitów i pracował jako nauczyciel w Austrii. Zasłynął odmową salutowania nazistowskim salutem lub noszenia odznaki ze swastyką, wybierając zamiast tego głoszenie, że oddanie należy do Boga, a nie do przywódców politycznych. Po zawieszeniu w czynnościach nauczycielskich szukał schronienia we Francji i Hiszpanii. W 1942 roku został wciągnięty w pułapkę przez tajnych agentów podczas próby niesienia pomocy ludziom w pobliżu granicy francuskiej, co doprowadziło do jego uwięzienia i wyroku śmierci.
Kult i dziedzictwo
Gapp został stracony przez ścięcie w 1943 roku, po czym władze nazistowskie odmówiły jego rodzinie zwrotu szczątków, aby zapobiec uczynieniu jego grobu miejscem protestu. Został później beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II w 1996 roku. Jest uznawany za błogosławionego w Kościele katolickim, a jego wspomnienie obchodzi się 13 sierpnia.
