Jakub Cusmano był włoskim kapłanem i chirurgiem, który żył w Palermo w XIX wieku. Po ukończeniu studiów medycznych z wyróżnieniem, poświęcił życie niesieniu pomocy ubogim chłopom, często okazując wielką dobroć tym, którzy pracowali w posiadłościach jego rodziny. Kierowany narastającą nędzą ubogich, przyjął święcenia kapłańskie i założył Kongregację Misjonarzy Sług Ubogich, znaną również jako Boccone del Povero, a także Siostry Służebnice Ubogich.
Życie i działalność
Urodzony w 1834 roku, Cusmano łączył wiedzę medyczną z powołaniem religijnym. Podczas przemian politycznych związanych z zjednoczeniem Włoch, zdecydował się pozostać przy potrzebujących, zamiast dołączyć do ruchów rewolucyjnych. Założył kilka instytucji charytatywnych, aby zapewnić wsparcie żywnościowe i duchowe, zaczynając od skromnych działań w Palermo i rozszerzając je na różne miasta. Jego oddanie ludności wiejskiej przyniosło mu przydomek „Don Bosco Południa”.
Kult
Zmarł w 1888 roku, tuż przed swoimi urodzinami. Jego droga do uznania w Kościele katolickim obejmowała mianowanie go Sługą Bożym, a później Błogosławionym. W 1983 roku papież Jan Paweł II ogłosił jego beatyfikację po potwierdzeniu cudu. Jego wspomnienie obchodzi się 14 marca, a w Palermo, na Piazza Campolo, stoi pomnik ku jego czci.