Jakub Baradeusz był biskupem Edessy w VI wieku, który odegrał kluczową rolę w przetrwaniu chrześcijaństwa niechalcedońskiego. Urodzony w Mezopotamii około 505 roku, wychowywał się w klasztorze i poświęcił życie służbie religijnej. W okresie intensywnych prześladowań osób sprzeciwiających się Soborowi Chalcedońskiemu, podróżował szeroko, aby święcić duchownych i ustanawiać formalną strukturę kościelną. Jego niestrudzona praca misyjna w Syrii, Egipcie i Anatolii pomogła zachować tradycję niechalcedońską, która później stała się znana jako Kościół syryjski ortodoksyjny.
Życie i posługa
Po studiach teologicznych i święceniu kapłańskim, Jakub zyskał sławę cudotwórcy. Aby unikać władz cesarskich podczas podróży w celu konsekracji nowych biskupów, często nosił łachmany, co przyniosło mu przydomek Baradeusz. Jego wysiłki zapewniły niezbędne przywództwo, zapobiegając wyginięciu jego wiary podczas zmian politycznych w Cesarstwie Bizantyńskim. Pozostał centralną postacią w polityce kościelnej aż do śmierci w Edessie w 578 roku.
Kult
Jest uznawany za świętego w tradycjach ortodoksji orientalnej. Znany jako cudotwórca, jest wspominany za liczne cuda, w tym uzdrawianie niewidomych, a nawet wpływanie na pogodę. Jego wspomnienie obchodzone jest 31 lipca.