Jakub (Maskajew) był prawosławnym męczennikiem i arcybiskupem, który żył w okresie przejściowym między Imperium Rosyjskim a Związkiem Radzieckim. Urodzony w 1878 roku w Orle, przez wiele lat służył jako oddany kapłan w diecezji Orenburskiej, zanim w 1923 roku został wyniesiony do godności biskupiej. Jego życie charakteryzowało się znaczną pracą duszpasterską, w tym budową kościołów i szkół, oraz nawigowaniem przez złożone schizmy kościelne wczesnego okresu radzieckiego. Ostatecznie został zamordowany jako męczennik w Barnaule w 1937 roku.
Służba kościelna


Po ukończeniu studiów w Orenburgu, Jakub został święcony na kapłana w 1901 roku. Przez ponad dwie dekady służył w wiosce Zobowo, gdzie był znany ze swojej hojności oraz z budowy nowego kamiennego kościoła. Podczas wojny domowej pracował nad ochroną lokalnych mieszkańców przed przemocą. W 1923 roku został złożony w monastycyzm i konsekr dụng jako biskup, aby służyć jako wikariusz w diecezji Orenburskiej.
Męczeństwo i kult


Jakub zmarł w Barnaule w 1937 roku w okresie radzieckich prześladowań religijnych. W tradycji prawosławnej jest uznawany za męczennika (hieromęczennika). W 2000 roku został oficjalnie kanonizowany przez Rosyjski Kościół Prawosławny, gdzie jest czczony za swoją niezłomność i służbę wiernym w czasach wielkich niepokojów.
