Jakow Archatzikakis był greckim duchownym, teologiem i nauczycielem, urodzony około 1900 roku w Ziros na Krecie. Po ukończeniu studiów teologicznych w Jerozolimie, Chalce i Verni, pełnił funkcję dyrektora szkoły duchownej w Jerozolimie. Po wygnaniu przez Świętą Synod, przeprowadził się do Izmiru, gdzie sprawował posługę kapłańską w społeczności Boutza. Wspomina się go jako męczennika narodowego, który zginął w 1922 roku podczas zniszczenia Izmiru.
Życie i działalność
W trakcie swojej kariery Archatzikakis był płodnym pisarzem i pedagogiem. Do jego opublikowanych dzieł należą studia nad głównymi świętami starożytnego Kościoła Wschodniego oraz rozprawy dotyczące chrześcijaństwa i materializmu. Pisał również o kapłaństwie i Kościele protestanckim. Jego wykształcenie akademickie oraz role przywódcze w instytucjach religijnych definiowały jego służbę na rzecz wspólnoty prawosławnej.
Śmierć
W 1922 roku, w okresie znanym jako katastrofa małoazjatycka, Archatzikakis poniósł gwałtowną śmierć w Izmirze. Podczas sprawowania nabożeństw w świątyni został zabity przez siły tureckie. Wydarzenie to doprowadziło do jego uznania za męczennika narodowego.