Jacut był świętym z V wieku, urodzonym w Walii w rodzinie królewskiej. Jako syn Fragana, księcia Dumnonii, wraz z rodzicami przeniósł się do Bretanii, aby uciec przed zarazą w Kornwalii. Wychowany w Ploufragan wraz z rodzeństwem, ostatecznie kształcił się u Budoka z Dol na wyspie Île Lavret. W dorosłym życiu był aktywny w regionie, zakładając wiele kościołów na terenie całej Bretanii.
Życie i działalność
Po przeprowadzce do Bretanii, Jacut kształcił się na wyspie Île Lavret. W okresie dojrzałości zajmował się budową kościołów na tym terytorium. Wywodził się ze znamienitej rodziny postaci religijnych, w tym jego brać Winwaloe i Wethenoc oraz siostra Creirwy.
Kult i pamięć
Jego dziedzictwo jest zachowane w kilku miejscach, w tym w opactwie Saint-Jacut oraz w miejscowościach Saint-Jacut-de-la-Mer, Saint-Jacut-du-Mené i Saint-Jacut-les-Pins. Jest czczony zarówno w tradycji katolickiej, jak i prawosławnej, a jego wspomnienie obchodzi się 8 lutego.