Jacques Retouret był francuskim kapłanem katolickim z XVIII wieku, należącym do zakonu karmelitów. Urodzony w Limoges w 1746 roku, wstąpił do klasztoru w wieku piętnastu lat, a później studiował filozofię i teologię. Przed politycznymi niepokojami Rewolucji Francuskiej służył jako kaznodzieja na południowym zachodzie Francji. Z powodu sprzeciwu wobec ingerencji państwa w autonomię Kościoła, został aresztowany i skazany na ciężkie roboty. Zmarł w sierpniu 1794 roku podczas transportu na deportację, poddając się chorobie i surowym warunkom w pobliżu Rochefort.
Życie i śmierć
Po odebraniu wykształcenia w kolegium jezuitów, Retouret wstąpił do karmelitów w Limoges. Został święconym kapłanem i spędził lata na kaznodziejstwie w różnych kościołach i katedrach. Podczas Rewolucji Francuskiej jego odmowa poparcia nowych praw cywilnych dotyczących Kościoła doprowadziła do aresztowania go za działalność kontrrewolucyjną. Podczas oczekiwania na deportację do Gujany Francuskiej był przetrzymywany na statku w pobliżu Rochefort, gdzie zmarł na tyfus w złych warunkach.
Kult
Retouret został beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II w 1995 roku, wraz z sześćdziesięcioma trzema innymi męczennikami Rewolucji Francuskiej. Kościół katolicki wspomina go 26 sierpnia, w rocznicę jego śmierci. Od 1910 roku pielgrzymi podróżują na wyspę, na której został pochowany, aby uczcić jego pamięć.