factograf
PL
Zaloguj się

prezydent francji w latach 1995–2007

Jacques Chirac

  • 1 min czytania
  • W 12 językach
  • 14 obrazów
  • Artykuł autorski Factograf
Jacques Chirac

Jacques Chirac (1932–2019) był francuskim politykiem, który pełnił funkcję prezydenta Francji w latach 1995–2007. Wcześniej był premierem Francji w latach 1974–1976 oraz 1986–1988, a także burmistrzem Paryża w latach 1977–1995. Należał do ruchu gaullistowskiego i bez powodzenia kandydował na prezydenta w 1981 i 1988 roku, zanim w 1995 roku zwyciężył. Znany był ze sprzeciwu wobec inwazji na Irak prowadzonej przez Stany Zjednoczone oraz z uznania roli kolaboracyjnego rządu Vichy w deportacji Żydów. W 2011 roku paryski sąd skazał go za defraudację środków publicznych, wymierzając mu karę pozbawienia wolności w zawieszeniu.

Wczesna kariera

Chirac z prezydentem Rumunii Nicolae Ceaușescu podczas wizyty w Neptun, 1975
Chirac z prezydentem Rumunii Nicolae Ceaușescu podczas wizyty w Neptun, 1975
Jacques Chirac z prezydentem François Mitterrandem, 1986
Jacques Chirac z prezydentem François Mitterrandem, 1986
Prezydent Ronald Reagan, Jacques Chirac, Nancy Reagan i Bernadette Chirac w Białym Domu, marzec 1987
Prezydent Ronald Reagan, Jacques Chirac, Nancy Reagan i Bernadette Chirac w Białym Domu, marzec 1987
Chirac w centrum podczas swojej drugiej kadencji jako premier
Chirac w centrum podczas swojej drugiej kadencji jako premier
Chirac z prezydentem USA Billem Clintonem przed Pałacem Elizejskim, 1999
Chirac z prezydentem USA Billem Clintonem przed Pałacem Elizejskim, 1999
Chirac z prezydentem Rosji Władimirem Putinem, 2001
Chirac z prezydentem Rosji Władimirem Putinem, 2001
Chirac z kanclerzem Niemiec Gerhardem Schröderem, 2003
Chirac z kanclerzem Niemiec Gerhardem Schröderem, 2003
7 obrazów

Chirac ukończył szkołę urzędniczą École nationale d'administration i w latach 60. wszedł do polityki jako doradca premiera Georges'a Pompidou, który nazywał go swoim buldożerem ze względu na jego zdolność do załatwiania spraw. Pełnił funkcje w kilku ministerstwach, w tym rolnictwa i spraw wewnętrznych. W latach 70. zyskał opinię obrońcy francuskich rolników, a po śmierci Pompidou w 1974 roku powierzono mu przygotowanie kampanii prezydenckiej.

Prezydentura i dziedzictwo

Chirac wita prezydenta Brazylii Luiza Inácio Lula da Silvę i jego żonę Marisę Letícię w Pałacu Alvorada w Brasílii, 2006
Chirac wita prezydenta Brazylii Luiza Inácio Lula da Silvę i jego żonę Marisę Letícię w Pałacu Alvorada w Brasílii, 2006
Chirac z George'em W. Bushem, Gerhardem Schröderem, Władimirem Putinem, Junichiro Koizumim i innymi przywódcami w Moskwie, 2005
Chirac z George'em W. Bushem, Gerhardem Schröderem, Władimirem Putinem, Junichiro Koizumim i innymi przywódcami w Moskwie, 2005
Chirac z przewodniczącym Komisji Europejskiej José Manuelem Barroso w Paryżu, 8 grudnia 2005
Chirac z przewodniczącym Komisji Europejskiej José Manuelem Barroso w Paryżu, 8 grudnia 2005
Chirac i prezydent Armenii Robert Koczarian, 2006
Chirac i prezydent Armenii Robert Koczarian, 2006
Chirac w Saint-Tropez, 2010
Chirac w Saint-Tropez, 2010
Grób Chiraca na cmentarzu Montparnasse, październik 2019
Grób Chiraca na cmentarzu Montparnasse, październik 2019
6 obrazów

Po zmianie swoich poglądów gospodarczych Chirac zwyciężył w wyborach prezydenckich w 1995 roku, prowadząc kampanię pod hasłem usuwania społecznych podziałów. W czasie swojej prezydentury zniósł w 1997 roku obowiązkową służbę wojskową oraz skrócił kadencję prezydenta z siedmiu do pięciu lat na mocy referendum z 2000 roku. W wyborach w 2002 roku został ponownie wybrany, uzyskując 82,2 procent głosów w drugiej turze przeciwko Jean-Marie Le Penowi, i był ostatnim prezydentem, który zdobył reelekcję, aż do 2022 roku.

W 12 językach

Редакція Factograf · Opublikowano 14 października 2026 · Częściowo na podstawie Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · Artykuł źródłowy