Jacques Chirac (1932–2019) był francuskim politykiem, który pełnił funkcję prezydenta Francji w latach 1995–2007. Wcześniej był premierem Francji w latach 1974–1976 oraz 1986–1988, a także burmistrzem Paryża w latach 1977–1995. Należał do ruchu gaullistowskiego i bez powodzenia kandydował na prezydenta w 1981 i 1988 roku, zanim w 1995 roku zwyciężył. Znany był ze sprzeciwu wobec inwazji na Irak prowadzonej przez Stany Zjednoczone oraz z uznania roli kolaboracyjnego rządu Vichy w deportacji Żydów. W 2011 roku paryski sąd skazał go za defraudację środków publicznych, wymierzając mu karę pozbawienia wolności w zawieszeniu.
Wczesna kariera







Chirac ukończył szkołę urzędniczą École nationale d'administration i w latach 60. wszedł do polityki jako doradca premiera Georges'a Pompidou, który nazywał go swoim buldożerem ze względu na jego zdolność do załatwiania spraw. Pełnił funkcje w kilku ministerstwach, w tym rolnictwa i spraw wewnętrznych. W latach 70. zyskał opinię obrońcy francuskich rolników, a po śmierci Pompidou w 1974 roku powierzono mu przygotowanie kampanii prezydenckiej.
Prezydentura i dziedzictwo






Po zmianie swoich poglądów gospodarczych Chirac zwyciężył w wyborach prezydenckich w 1995 roku, prowadząc kampanię pod hasłem usuwania społecznych podziałów. W czasie swojej prezydentury zniósł w 1997 roku obowiązkową służbę wojskową oraz skrócił kadencję prezydenta z siedmiu do pięciu lat na mocy referendum z 2000 roku. W wyborach w 2002 roku został ponownie wybrany, uzyskując 82,2 procent głosów w drugiej turze przeciwko Jean-Marie Le Penowi, i był ostatnim prezydentem, który zdobył reelekcję, aż do 2022 roku.
