Józef Lang był chorwackim prelatem Kościoła katolickiego, który sprawował urząd biskupa pomocniczego Zagrzebia oraz biskupa tytularnego Alabandy. Urodzony w 1857 roku w Lepšić, kształcił się w Rzymie, gdzie uzyskał doktorat z filozofii. W trakcie swojej kariery duchownej pełnił różne funkcje, w tym rektora seminarium teologicznego oraz kapelana. Jest powszechnie uznawany ze względu na swoją szeroką działalność charytatywną, w szczególności wsparcie dla wdów i sierot w czasie i po I wojnie światowej, za co zyskał przydomek „przyjaciela ubogich”.
Życie i posługa
Po ukończeniu studiów w Rzymie, Lang został święcony na kapłana w 1883 roku. Pracował jako nauczyciel, duchowy kierownik oraz rektor, zanim w 1915 roku został mianowany biskupem pomocniczym. Jego posługa charakteryzowała się znaczącą służbą na rzecz wspólnoty, w tym pracą w kurii zagrzebskiej oraz przewodzeniem seminarium teologicznemu. Zmarł w Zagrzebiu w 1924 roku po okresie pogarszającego się stanu zdrowia.
Kult i dziedzictwo
Lang został uznany za czczonego (venerabilis) przez Kościół katolicki na mocy dekretu papieża Franciszka w 2024 roku. Jego reputacja świętości doprowadziła do uznania go przez papieża Jana Pawła II, który podkreślał jego chrześcijańskie cnoty. Aby uczcić jego pamięć, w Zagrzebiu założono fundację pomagającą starszym i chorym. W jego miejscu urodzenia, Ivanić-Grad, postawiono również pomnik upamiętniający stulecie jego śmierci.