Izydor Oracz był mozarabskim pracownikiem rolnym żyjącym w średniowiecznym Madrycie pod koniec XI i na początku XII wieku. Urodzony w pobożnej rodzinie, pracował jako najemny robotnik w posiadłości w pobliżu miasta, a ostatecznie został dożywcą u właściciela ziemskiego. Był znany ze swojej głębokiej pobożności oraz hojności wobec ubogich i zwierząt. Po jego śmierci w 1130 roku przypisywano mu liczne cuda, co doprowadziło do jego ostatecznej kanonizacji. Jest powszechnie czczony jako patron rolnictwa oraz miasta Madrytu.
Życie i cuda
Izydor prowadził skromne życie, często dzieląc się jedzeniem z potrzebującymi. Kilka legend opisuje boską pomoc podczas jego pracy, jak na przykład aniołów orzących jego pola, gdy on się modlił. Znany był również ze współczucia wobec ptaków; opowieści głoszą, że dzielenie się ziarnem z gołębiami skutkowało cudownym napełnieniem worka. Po jego śmierci jego ciało miało zostać odnalezione w stanie niezniszczalności, co przyczyniło się do rosnącej sławy jego świętości.
Kult i patronat
Jest czczony w tradycji katolickiej i anglikańskiej, a jego wspomnienie obchodzi się 15 maja. Jako patron rolników, robotników i murarzy, jego wpływ rozciąga się na różne miejsca na terenie dawnego Imperium Hiszpańskiego. Ma szczególne znaczenie dla Madrytu, gdzie jego szczątki spoczywają w zabezpieczonym grobowcu. Jego patronat łączy go również z kilkoma miejscami w obu Amerykach, w tym z miastami o nazwie San Ysidro.