factograf
PL
Zaloguj się

Prawosławny mnich i święty znany ze swojego ascetycznego życia

Izaakij

Izaakij (urzony jako Ilja Mattiewicz Gołowin w 1825 roku) był prawosławnym hieromonchem, który żył w guberni worożeńskiej, a później w Ławrze Świętozierskiej. Urodzony w chłopskiej rodzinie, w 1847 roku wstąpił do pustelni świętozierskiej jako nowicjusz. Po przyjęciu ślubów zakonnych w 1865 roku, prowadził ascetyczne życie święego głupca. Później służył jako kapłan w kościele szpitalnym klasztoru, gdzie był ceniony za duchowe dary uzdrawiania i jasnowidzenia.

Życie i służba

Po przyjęciu ślubów zakonnych, Izaakij został ordynowany na hierodiakona w 1885 roku, a później na hieromoncha w 1890 roku. Swoje ostatnie lata spędził, służąc w kościele szpitalnym w obrębie Ławry Świętozierskiej. Podczas pobytu w klasztorze był znany ze swojego duchowego rozeznania oraz zdolności do dokonywania uzdrowień. Zmarł w sierpniu 1903 roku na pustyni świętozierskiej.

Kult

Święty został kanonizowany lokalnie przez Kościół Prawosławny Ukrainy w 2008 roku. Jego gloryfikacja odbyła się w lipcu 2008 roku w katedrze Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Ławrze Świętozierskiej. Jest upamiętniany w diecezji donieckiej, a konkretnie w katedrze Świętych Świętozierskich, 11 września.

W 12 językach

Редакція Factograf · Opublikowano 23 października 2026 · Częściowo na podstawie Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · Artykuł źródłowy