Izaak z Dafry był egipskim chrześcijańskim męczennikiem urodzonym w wiosce Dafra, położonej w pobliżu dzisiejszej Tanty. Postępując zgodnie z boskim poleceniem anioła, udał się do miasta Towa, aby wyznać swoją wiarę przed lokalnym gubernatorem. Akt wyznania wiary doprowadził do jego aresztowania i późniejszych cierpień. Podczas drogi na egzekucję słynął z dokonywania cudów uzdrowień, co ostatecznie wpłynęło na jego strażników oraz napotkanych ludzi.
Męczeństwo i cuda
Podczas eskorty do rezydencji gubernatora, Izaak uzdrowił niewidomego, co sprawiło, że jego strażnik przeszedł na chrześcijaństwo. Po zniesieniu dotkliwych tortur został przewieziony do Oksyrynchu. Podczas transportu łodzią dokonał kolejnego cudu, uzdrawiając wzrok człowieka za pomocą wody. Ze względu na liczne pomyślne wydarzenia towarzyszące jego przybyciu, mieszkańcy Behnesy poprosili o sprawne przeprowadzenie egzekucji, w wyniku czego został ścięty.
Kult i pamięć
Po jego śmierci chrześcijańscy wyznawcy zwrócili jego szczątki do miejsca jego urodzenia, Dafry, gdzie ostatecznie wzniesiono kościół ku jego czci. Miejsce to stało się miejscem wielu cudów przypisywanych jego wstawiennictwu. W tradycji koptyjskiej jego wspomnienie obchodzi się 6 Paschona, co zazwyczaj przypada w miesiącu maju.