Iwan Pietrowicz Fiodorow był prawosławnym kapłanem żyjącym w czasach późnego Imperium Rosyjskiego i ery radzieckiej. Urodzony w 1871 roku w wiosce Starosesławino, został później święcimony w 1930 roku. Służył jako duchowny w wiosce Andriejówka w obwodzie charkowskim. Po aresztowaniu w sierpniu 1937 roku, został rozstrzelany w Charkowie jeszcze w tym samym roku. Jest uznawany za świętego męczennika w Kościele Prawosławnym Ukrainy.
Życie i śmierć
Po święceniach Fiodorow służył wiernym w Andriejówce. Jego posługa kapłańska została przerwana przez niepokoje polityczne lat 30. XX wieku. Został aresztowany 3 sierpnia 1937 roku i otrzymał wyrok śmierci. Egzekucja miała miejsce w Charkowie 7 września 1937 roku, kładąc kres jego życiu jako kapłana i męczennika.
Kult
Został kanonizowany jako lokalny święty diecezji charkowskiej przez Święty Synod Kościoła Prawosławnego Ukrainy w czerwcu 1993 roku. Jest upamiętniany wśród Nowych Męczenników i Spowiedników regionu Słobożańszczyzny. Jego ceremonia gloryfikacji odbyła się w lipcu 1993 roku w katedrze Zwiastowania w Charkowie podczas wizyty metropolity Wołodymyra.