Iwan Charitonow był rosyjskim kucharzem, który służył jako główny kucharz na dworze cara Mikołaja II. Urodzony w Sankt Petersburgu w 1870 roku, pozostał wierny rodzinie Romanowów podczas politycznych zawirowań rewolucji rosyjskiej. Podążając za rodziną na wewnętrzne wygnanie, został ostatecznie przeniesiony do Jekaterynburga. Zginął tam w lipcu 1918 roku, zamordowany przez siły bolszewickie wraz z rodziną cesarską.
Życie i śmierć
Po wybuchu rewolucji w 1917 roku, Charitonow towarzyszył rodzinie cesarskiej na wygnaniu. Podczas gdy jego żona i córka pozostały w Tobolsku, on został przeniesiony do domu Ipatiewskiego w Jekaterynburgu. Tam został zamordowany przez bolszewików 17 lipca 1918 roku, podczas tego samego wydarzenia, które odebrało życie Romanowom oraz pozostałym służącym dworu.
Kult
Jest uznawany za męczennika (passion bearer), co odzwierciedla jego śmierć w okresie sowiejskich prześladowań. Rosyjski Kościół Prawosławny poza Rosją kanonizował go w 1991 roku. Jego pamięć została uczczona dziesięciolecia później podczas nabożeństwa pogrzebowego odprawionego w 1998 roku w katedrze św. Piotra i Pawła w Sankt Petersburgu, które upamiętniło jego oraz pozostałe ofiary masakry.