Ismail Bazilevsky był prawosławnym kapłanem i męczennikiem, urodzonym w 1881 roku w guberni voroneżskiej Imperium Rosyjskiego. Po ukończeniu studiów teologicznych w 1901 roku pracował jako nauczyciel w szkole wiejskiej, zanim został święconym na kapłana w 1915 roku. Służył w różnych parafiach w obwodach tambowskim i voroneżskim, aż do zamknięcia jego kościoła w 1930 roku. Po aresztowaniu przez władze radzieckie został wysłany do obozu pracy KarLag, gdzie ostatecznie został stracony w 1941 roku za rzekomą działalność kontrrewolucyjną.
Życie i służba
Urodzony w rodzinie psalmodiarzy, Ismail służył w kilku wspólnotach w regionach voroneżskim i tambowskim. Po zamknięciu jego kościoła pracował w różnych rolach świeckich, w tym jako księgowy i robotnik. W 1940 roku został aresztowany i oskarżony o agitację antyradziecką. Mimo zaprzeczeń i odwołań do Sądu Najwyższego, został skazany na śmierć i stracony w listopadzie 1941 roku.
Kult
Jest czczony jako święty w tradycji prawosławnej. Został kanonizowany w 2000 roku przez Sobór Biskupów Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Jego pamięć jest upamiętniana 17 listopada, w rocznicę jego śmierci.