Isabel Ferrer i Sabrià była hiszpańską siostrą zakonną urodzoną w Vilanova i la Geltrú w 1852 roku. Wraz z Miquelą Grau i Esperançą Pasqual pomogła założyć Zgromadzenie Sióstr Doktryny Chrześcijańskiej w 1880 roku. Poświęcona nauczaniu i służeniu potrzebującym, przeżyła wybuch wojny domowej w Hiszpanii. Jej życie zakończyło się w 1936 roku w Paternie, gdzie została rozstrzelana przez patrol milicji podczas konfliktu.
Życie i działalność
W wieku 28 lat Ferrer i Sabrià współzałożyła instytut zakonny skoncentrowany na edukacji chrześcijańskiej. Wspólnota ta, znana jako Siostry Doktryny Chrześcijańskiej, została założona w Molins de Rey. Była ceniona za swoje zaangażowanie w niesieniu pomocy ubogim. Podczas wojny domowej w Hiszpanii ona i jej siostry szukały schronienia w Walencji, zanim zostały schwytane przez milicjantów.
Męczeństwo i kult
20 listopada 1936 roku Ferrer i Sabrià została rozstrzelana w Paternie. Była jedną z siedemnastu sióstr zamordowanych w tym okresie. Kościół katolicki uznaje ją za męczennicę; została beatyfikowana 1 października 1995 roku wraz ze swoimi towarzyszami. Jej wspomnienie obchodzi się corocznie 20 listopada.