Irmingarda z Chiemsee była benedyktyńską opatką żyjącą w IX wieku, należącą do dynastii Karolingów. Urodzona w Regensburgu jako córka króla Ludwika Niemca i królowej Hemmy, kształciła się w opactwie Buchau w Szwabii. Około 850 roku została mianowana przełożoną opactwa Frauenwörth, będącego instytucją imperialną. Podczas swojej kadencji jako pierwsza opatka tego klasztoru nadzorowała renowację jego budynków i przekształciła wspólnotę w klasztor benedyktyński.
Życie i przewodnictwo
Jako córka linii imperialnej, Irmingarda cieszyła się znacznym statusem. Zarządzała dobrami opactwa Buchau, które przyznał jej ojciec. Kierując Frauenwörth, przekształciła to miejsce z niszczejącego kapituły szlacheckiej w uporządkowany klasztor benedyktyński. Ze względu na swoje królewskie pochodzenie, miała pozwolenie na noszenie cienkiej złotej obręczy, która pełniła funkcję małej korony opatki.
Kult i dziedzictwo
Kult Irmgardy rozpoczął się wcześnie, czego dowodem było przeniesienie relikwiarza z jej głową do opactwa Seeon w 1004 roku. Została beatyfikowana przez papieża Piusa XI w 1929 roku. Jej wspomnienie obchodzi się 16 lipca, a lokalne uroczystości w Frauenchiemsee odbywają się w najbliższą niedzielę. W sztuce religijnej często przedstawiana jest w habicie benedyktyńskim, niekiedy trzymająca Biblię, pastorał lub serce.