Irmina z Oeren była frankijską szlachcianką i benedyktyńską opatką, żyjącą pod koniec VII i na początku VIII wieku. Urodzona w Trewirze, należała do potężnego rodu merowińskiego i była żoną Hugoberta, wysokiego rangą urzędnika dworskiego. Po śmierci męża poświęciła życie fundacjom religijnym, zakładając klasztor w Oeren oraz pomagając świętemu Willibrordowi w utworzeniu klasztoru w Echternach. Jest wspominana jako znacząca patronka życia monastycznego w regionie Mozeli.
Życie i działalność


Po śmierci męża Irmina założyła klasztor w Oeren niedaleko Trewiru, gdzie sprawowała urząd opatki u boku swojej siostry, świętej Modesty. Zapewniła również ziemię i wsparcie, aby pomóc w założeniu klasztoru w Echternach. Znana ze swojej hojności wobec różnych mnichów misjonarzy, ostatnie lata życia spędziła w klasztorze w Wissembourg, który został założony przez jej ojca.
Kult

Kościół katolicki czci ją jako świętą, a jej wspomnienie przypada na 24 grudnia. Jest uznawana za patronkę Trewiru. W sztuce religijnej często przedstawiana jest z trzymanym kościołem, co symbolizuje jej rolę fundatorki, czasem ukazana z dwoma aniołami niosącymi jej duszę do nieba.
