Irinarch Solowiecki był prawosławnym mnichem, który sprawował funkcję przeora klasztoru na Solowkach w latach 1614–1626. Mianowany przez cara Michaiła Fiodorowicza, zarządzał sprawami klasztoru w okresie znacznej niestabilności regionalnej. Mimo wyzwań wynikających z wojny ze Szwecją, która wymagała od niego utrzymywania fortyfikacji i wspierania ponad tysiąca żołnierzy, pracował na rzecz poprawy dobrobytu klasztoru oraz jego okolic. Zmarł 17 lipca 1628 roku.
Życie i przewodnictwo


Choć szczegóły dotyczące jego wczesnych lat pozostają nieznane, przewodnictwo Irinarcha charakteryzowało się znaczącymi wysiłkami administracyjnymi. Podczas jego urzędowania na wyspie Anzer, przez Eleazara Anzerskiego, założono skyt Świętej Trójcy. Jego zdolność do nadzorowania obrony klasztoru i zaspokajania potrzeb wojskowych w czasie wojny pomogła zapewnić stabilność wspólnoty oraz całego regionu.
Kult


Uznany za świętego, jest czczony w tradycji prawosławnej. Jego życie zostało spisane w hagiografii autorstwa mnicha Hilariona, który później został przeorem w Kałaszynie. Jego wspomnienie przypada na 17 lipca według kalendarza juliańskiego.
