Irinarch był XIX-wiecznym biskupem Kościoła Starej Wiary, sprawującym posługę w diecezji jarosławsko-kostromskiej. Urodzony w 1832 roku jako Iwan Ignatijewicz Łapszin w rodzinie należącej do oficjalnego Kościoła prawosławnego, ostatecznie przeszedł na starowierstwo, skłaniając tym samym swoją żonę i matkę do pójścia w jego ślady. Został konsekrowany na biskupa w Moskwie w 1898 roku, a później pełnił funkcję pomocnika arcybiskupa moskiewskiego. Po odmowie wyrzeczenia się swojego biskupiego urzędu został zesłany do Niżnego Nowogrodu, gdzie zmarł w 1902 roku.
Życie i posługa
Po nawróceniu Irinarch został wybrany przez Konsekrowaną Radę na przewodnika nowo utworzonej diecezji jarosławsko-kostromskiej. Mieszkał w wiosce Jełochino, która w tamtym czasie stanowiła siedzibę biskupa diecezjalnego. W 1899 roku został mianowany pomocnikiem arcybiskupa moskiewskiego w zarządzaniu rozległym terytorium arcybiskupim. Jego posługa zakończyła się, gdy został administracyjnie zesłany do Niżnego Nowogrodu pod nadzór policji za odmowę podpisania rezygnacji ze swojego urzędu.
Kult i dziedzictwo
Biskup został kanonizowany przez Rosyjski Prawosławny Kościół Starej Wiary w 2003 roku. Na prośbę jego parafian w 1909 roku jego szczątki zostały przeniesione z Niżnego Nowogrodu do kościoła Wniebowzięcia w Jełochinie. Podczas inspekcji jego relikwii w 2000 roku stwierdzono, że ciało jest niezniszczone. Jest wspominany jako postać niezłomna, która zachowała swój stan duchowny mimo nacisków władz.