Irene Chrysovalantou była bizantyjską ascetką i przełożoną zakonną żyjącą w IX wieku w Kapadocji i Stambule. Urodzona w bogatej cesarskiej rodzinie w Kayseri, słynnie odrzuciła propozycję małżeństwa od Michała III, aby wybrać życie religijne. W wieku dwudziestu lat wstąpiła do klasztoru Chrysovolantou, gdzie ostatecznie sprawowała funkcję hegumeny po mianowaniu przez patriarchę Methodiusa I. Znana ze swej wielkiej pobożności, prowadziła długie życie poświęcone Bogu, zmarłszy w Stambule w wieku 101 lat.
Życie zakonne

Po wyborze drogi duchowej zamiast cesarskiego małżeństwa, Irene wstąpiła do klasztoru Chrysovolantou. Przed objęciem funkcji hegumeny otrzymała błogosławieństwo od pustelnika Ioannikiosa Wielkiego. Jej życie definiował intensywny ascetyzm, czego przykładem był moment, w którym utrzymywała siły życiowe, jedząc trzy jabłka podarowane przez żeglarza. Przez całe swoje stuletnie życie pozostawała oddana tym surowym praktykom duchowym.
Kult
Uznana za świętą, jest upamiętniana w kalendarzu liturgicznym Kościoła wschodniego. Jej wspomnienie obchodzone jest corocznie 28 lipca. Jest również czczona jako patronka kościoła w Michigan. Jej dziedzictwo jako czczonej postaci zakonnej trwa dzięki tradycjom pamięci zarówno w kontekście katolickim, jak i prawosławnym.
