Irena Santor (ur. jako Irena Wiśniewska, 9 grudnia 1934) – polska piosenkarka, wykonawczyni muzyki estradowej i aktorka. Jej kariera rozpoczęła się w 1950 roku, a znana jest ona z czystego głosu mezzosopranowego. Uważana jest za jedną z największych ikon polskiej muzyki estradowej, a młodsze wokalistki wskazują ją jako swoją inspirację. Otrzymała wiele nagród w kraju i za granicą, a w 2021 roku ogłosiła zakończenie kariery zawodowej.
Młodość

Irena Wiśniewska urodziła się w Papowie Biskupim w północnej Polsce, a dorastała w Solcu Kujawskim, dokąd jej rodzina przeniosła się w połowie lat trzydziestych. Jej ojciec został zamordowany w 1939 roku przez niemiecki Selbstschutz, kilka tygodni po wybuchu II wojny światowej. W 1948 roku mieszkała w uzdrowisku Polanica-Zdrój na Śląsku, gdzie nauczyciele dostrzegli jej talent wokalny i zachęcili ją do udziału w konkursach piosenki.
Kariera muzyczna
W 1950 roku zwrócił na nią uwagę reżyser teatralny Zdzisław Górzyński i polecił ją Tadeuszowi Sygietyńskiemu, założycielowi zespołu folklorystycznego Mazowsze, w którym od 1951 do 1959 roku była główną solistką. Z zespołem koncertowała w wielu krajach i wystąpiła w filmie „Przygoda na Mariensztacie”. Po odejściu z Mazowsza rozpoczęła karierę solową, a później występowała w filmach, w telewizji i w radiu, a w 2017 roku otrzymała tytuł doktora honoris causa.
Uznanie
Irena Santor została szeroko uhonorowana za swój wkład w polską muzykę. W 2024 roku Międzynarodowy Festiwal Vistula Sounds otrzymał jej imię, a od 2025 roku jego oficjalna nazwa zawiera jej nazwisko, a od 2026 roku wydarzenie przeniesie się do Bydgoszczy.
