Irena z Tomar była chrześcijańską męczennicą żyjącą w VII wieku w królestwie Wizygotów, na terenach dzisiejszej Portugalii. Urodzona w wpływowej rodzinie w Nabáncii, prowadziła odosobnione życie poświęcone pobożności, uczestnicząc we mszach i modląc się w sanktuarium świętego Piotra. Według tradycji była zakonnicą, która zachowała celibat, aby służyć Bogu. Jej życie zakończyło się przedwcześnie w Santarém, po tym jak została niesłusznie oskarżona przez swojego nauczyciela o niewierność, co doprowadziło do jej brutalnej śmierci z rąk wynajętego mordercy.
Życie i śmierć
Aby zapewnić jej ochronę, rodzice Ireny zapewnili jej prywatnego nauczyciela oraz edukację w klasztorze. Legenda głosi, że zakochał się w niej szlachcic imieniem Britald, lecz ona odrzuciła jego propozycje małżeństwa, aby dotrzymać ślubu celibatu. Po fałszywych oskarżeniach o ciążę, które zaplanował jej nauczyciel, mściwy Britald zorganizował jej morderstwo. Została zabita przez najemnika, gdy wracała z wizyty u starszego człowieka.
Kult
Po jej śmierci ciało zostało odnalezione w rzece Nabão przez mnichów benedyktynów. Miasto Scalabis zostało ostatecznie przemianowane na Santarém na jej cześć ze względu na głęboki szacunek, jakim ją obdarzano. Jest patronką Tomar i jest upamiętniana corocznie 20 października.