Iow Uszelski był mnichem prawosławnym XVII wieku i założycielem klasztoru Uszelsko-Iowskiego. Po spędzeniu kilku lat w klasztorze Sołowieckim, gdzie w 1608 roku został wyświęcony na hieromonka, przeniósł się w 1614 roku w region rzeki Mezeni. Tam założył nową wspólnotę i zbudował kaplicę poświęconą Narodzeniu Pańskiemu. Jest czczony jako męczennik i cudotwórca w tradycji prawosławnej.
Życie i śmierć

Szczegóły dotyczące jego wczesnego życia i rodziny są skąpe. Iow założył skromny klasztor w rejonie Uszelje. Pomimo początkowej biedy wspólnoty, pracował nad rozwojem tego miejsca, ostatecznie otrzymując ziemię od cara Michaiła Fiodorowicza. W sierpniu 1628 roku, gdy pozostali mnisi pracowali w polu, do klasztoru wdarli się rabusie. Wierząc, że mnich ukrywa bogactwa, torturowali i zabili go, co doprowadziło do uznania go za męczennika.
Kult
Święty jest czczony w Kościele prawosławnym 5 sierpnia. Jest również wspominany 22 sierpnia w ramach Zgromadzenia Świętych Sołowieckich. Jego dziedzictwo pozostaje związane z klasztorem, który założył, zbudowanym dzięki pracy rąk i modlitwie.
