Iow był prawosławnym archimandrytą i mnichem z XX wieku, urodzonym w wiosce Iza. Po służbie w armii czechosłowackiej i okresie uwięzienia przez władze sowieckie, powrócił do życia monastycznego. Służył jako przełożony i duchowy opiekun różnych wspólnot, ostatecznie stając się rektorem cerkwi św. Dymitra z Tesaloniki w Małej Ugołce. Został pośmiertnie zrehabilitowany w 1992 roku, a później uznany za lokalnego świętego przez Ukraiński Kościół Prawosławny.
Życie i służba


Urodzony jako Iwan Kundria, wstąpił do klasztoru w 1938 roku, przyjmując imię Iow. Jego życie naznaczone było znacznymi trudnościami, w tym dwudziestopięcioletnim wyrokiem jako podejrzany o szpiegostwo, który później został zamieniony na służbę wojskową. Po wojnie powrócił do swoich obowiązków religijnych, osiągając stopień archimandryty. Spędził ostatnie lata życia, prowadząc cerkiew w Małej Ugołce, gdzie pozostał aż do śmierci w 1985 roku.
Kult

Został kanonizowany jako lokalny święty diecezji chustskiej w 2008 roku. Po otwarciu jego grobu, doniesienia wskazywały na obecność zapachu mirry i kadzidła emanującego z miejsca. Jego relikwie zostały przeniesione do cerkwi św. Dymitra z Tesaloniki, gdzie są czczone. Kościół wspomina go 15/28 czerwca.
