Iosif Brodski (ur. jako Iosif Aleksandrowicz Brodski, 1940–1996) był rosyjskim i amerykańskim poetą oraz eseistą. Urodzony w Leningradzie, obecnie Petersburgu, w 1972 roku został wydalony ze Związku Radzieckiego i osiadł w Stanach Zjednoczonych, gdzie wykładał na kilku uniwersytetach. W 1987 roku otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury, a w 1991 roku został mianowany poetą laureatem Stanów Zjednoczonych.
Młodość


Brodski urodził się w rosyjskiej rodzinie żydowskiej i dorastał w biedzie podczas blokady Leningradu, co pozostawiło trwałe problemy zdrowotne. W dużej mierze samouk, nauczył się języka polskiego i angielskiego, aby tłumaczyć poetów takich jak Czesław Miłosz i John Donne. Własną twórczość poetycką zaczął w 1955 roku, a do 1958 roku jego utwory były znane w kręgach literackich, choć krążyły głównie w obiegu nieoficjalnym.
Prześladowania i emigracja


W 1963 roku władze radzieckie potępiły jego poezję jako pornograficzną i antyradziecką, a w 1964 roku został skazany za pasożytnictwo społeczne i zesłany do ciężkich robót w obwodzie archangielskim. Po wydaleniu w 1972 roku osiadł w Stanach Zjednoczonych, wspierany m.in. przez W. H. Audena. Krytycy, tacy jak Daniel Murphy i Irene Steckler, określali go jako poetę chrześcijańskiego, co częściowo podzielał sam Brodski.
Dziedzictwo


Twórczość Brodskiego jest szeroko badana, a profesor Uniwersytetu Moskiewskiego opisał jego kanonizację literacką jako fenomen wyjątkowy wśród współczesnych pisarzy rosyjskich. Uzasadnienie Nagrody Nobla chwaliło jego ogarniającą wszystko twórczość, cechującą się jasnością myśli i intensywnością poetycką.
