Iosebi był gruzińskim prawosławnym hierarchą żyjącym w XVIII wieku, który sprawował urząd katolikos-patriarchy Gruzji Wschodniej. Po praktykowaniu wiary w klasztorze Dawid Garedża, jego sława jako człowieka cnotliwego i mądrego doprowadziła do mianowania go biskupem Rustawi. W 1755 roku, po usunięciu jego poprzednika, Antoniego, został wybrany na najwyższy urząd kościelny. Mimo sprawowania tak znaczącej funkcji, przez cały okres swojego urzędowania zachowywał ascetyczny styl życia mnicha.
Życie i służba
Po zakończeniu przewodzenia Kościołowi, Iosebi wycofał się do Achmety w 1764 roku. Podczas odosobnienia osobiście uprawiał winnicę i większość zbiorów rozdawał potrzebującym. Choć lokalny klimat był podatny na dotkliwe susze i gradobicia, jego plony pozostawały nietknięte przez te żywioły. Dożył śmierci w październiku 1770 roku, prowadząc święte życie.
Kult
Kościół prawosławny w Gruzji uznaje go za świętego, a konkretnie za hierarchę. Jest on upamiętniany w kalendarzu kościelnym 17 października (lub 30 października według innego rachunku).
