Innocenzo da Berzo, urodzony jako Giovanni Scalvinoni, był włoskim kapucynem i księdzem z XIX wieku, pochodzącym z Niardo. Po święceniach kapłańskich w 1867 roku pełnił różne funkcje, w tym pracował w seminarium oraz jako wikariusz parafialny. Ze względu na swój skromny i nieśmiały charakter, w 1874 roku wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów. Żył w duchu modlitwy, pokuty i oddania Sakramentowi Najświętszemu, aż do śmierci w Bergamo w 1890 roku.
Życie i służba
Urodzony w rodzinie robotników rolnych w Niardo, Scalvinoni od wczesnych lat wykazywał współczucie wobec ubogich. Studiował w Lovere, a następnie wstąpił do seminarium w Brescia. W trakcie swojej kariery duchownej jego łagodny temperament często sprawiał, że przenoszono go ze stanowisk administracyjnych. Jako franciszkanin skupiał się na ćwiczeniach duchowych i kaznodziejstwie, prowadząc życie cichej służby i głębokiego oddania ukrzyżowanemu Chrystusowi.
Kult i dziedzictwo
Został beatyfikowany przez papieża Jana XXIII w 1961 roku po cudach związanych z uzdrowieniem dwóch chłopców. Jest patronem dzieci oraz miasta Berzo. Jego relikwie znajdują się w bazylice maryjnej Santa Maria Nascente. W regionie Valcamonica jest wspominany ze względu na swoje oddanie duchowe i zaangażowanie w pomoc pokutnikom.