factograf
PL
Zaloguj się

Prawosławny męczennik i arcybiskup Winnicy

Innocenty (Tichonow)

  • 1 min czytania
  • W 12 językach
  • 3 obrazy
  • Artykuł autorski Factograf
Innocenty (Tichonow)

Innokenty (Tichonow) był prawosławnym arcybiskupem XX wieku, który pełnił różne funkcje w Cerkwi Prawosławnej Rosyjskiej. Urodzony w Trojtsku w 1889 roku, studiował teologię i archeologię przed wstąpieniem do stanu duchownego. Podczas I wojny światowej sprawował opiekę duchową nad rannymi żołnierzami. Jego kariera kościelna obejmowała służbę jako biskup Ładogi, a później arcybiskup Winnicy. W trakcie swojej służby wielokrotnie był aresztowany i zesłany przez władze radzieckie, aż w końcu został stracony w 1937 roku.

Kariera kościelna

Arcybiskup Innokenty (Tichonow)
Arcybiskup Innokenty (Tichonow)

Po przyjęciu ślubów zakonnych w 1913 roku, Innokenty stał się aktywnym misjonarzem w Piotrogrodzie. Pomagał w założeniu bractwa Aleksandra Newskiego i służył jako zarządca Rady Duchownej Ławry. Po konsekracji na biskupa w 1922 roku piastował kilka stanowisk, w tym pełnił funkcję biskupa Staroruskiego oraz arcybiskupa Charkowa, zanim otrzymał ostatnią nominację w Winnicy.

Prześladowania i śmierć

Biskup Innokenty (Tichonow) Ładogski, 1922
Biskup Innokenty (Tichonow) Ładogski, 1922

Rząd radziecki prześladował Innokentego poprzez liczne aresztowania i wyroki zesłania do takich regionów jak Norilsk i Turkestan. Podczas pracy w obozach pracy doznał wstrząśnienia mózgu w wyniku prac wybuchowych. Jego ostatnie aresztowanie miało miejsce pod koniec 1937 roku, co doprowadziło do jego egzekucji w Winnicy w listopadzie tego samego roku. Dokładne miejsce jego pochówku pozostaje nieznane.

Kult

W tradycji prawosławnej jest uznawany za świętego i męczennika. W 1993 roku został ogłoszony świętym lokalnym diecezji charkowskiej. Później został włączony do grona Świętych Męczenników Ziemi Winnickiej, które są upamiętniane 14 września.

W 12 językach

Редакція Factograf · Opublikowano 23 października 2026 · Częściowo na podstawie Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · Artykuł źródłowy