Innokenty (Tichonow) był prawosławnym arcybiskupem XX wieku, który pełnił różne funkcje w Cerkwi Prawosławnej Rosyjskiej. Urodzony w Trojtsku w 1889 roku, studiował teologię i archeologię przed wstąpieniem do stanu duchownego. Podczas I wojny światowej sprawował opiekę duchową nad rannymi żołnierzami. Jego kariera kościelna obejmowała służbę jako biskup Ładogi, a później arcybiskup Winnicy. W trakcie swojej służby wielokrotnie był aresztowany i zesłany przez władze radzieckie, aż w końcu został stracony w 1937 roku.
Kariera kościelna

Po przyjęciu ślubów zakonnych w 1913 roku, Innokenty stał się aktywnym misjonarzem w Piotrogrodzie. Pomagał w założeniu bractwa Aleksandra Newskiego i służył jako zarządca Rady Duchownej Ławry. Po konsekracji na biskupa w 1922 roku piastował kilka stanowisk, w tym pełnił funkcję biskupa Staroruskiego oraz arcybiskupa Charkowa, zanim otrzymał ostatnią nominację w Winnicy.
Prześladowania i śmierć

Rząd radziecki prześladował Innokentego poprzez liczne aresztowania i wyroki zesłania do takich regionów jak Norilsk i Turkestan. Podczas pracy w obozach pracy doznał wstrząśnienia mózgu w wyniku prac wybuchowych. Jego ostatnie aresztowanie miało miejsce pod koniec 1937 roku, co doprowadziło do jego egzekucji w Winnicy w listopadzie tego samego roku. Dokładne miejsce jego pochówku pozostaje nieznane.
Kult
W tradycji prawosławnej jest uznawany za świętego i męczennika. W 1993 roku został ogłoszony świętym lokalnym diecezji charkowskiej. Później został włączony do grona Świętych Męczenników Ziemi Winnickiej, które są upamiętniane 14 września.
