Innocentius z Le Mans był biskupem w VI wieku, który sprawował rządy w diecezji Le Mans od około 532 roku aż do swojej śmierci w 543 roku. Prawdopodobnie był rodowitym mieszkańcem regionu, kształconym przez swojego poprzednika i ojca chrzestnego, biskupa Victora II. Podczas swojego panowania odegrał znaczącą rolę w organizowaniu życia religijnego i działalności misyjnej w regionie, współpracując z wpływowymi postaciami, takimi jak opat Mesmin. Był aktywnym uczestnikiem soborów orleańskich, przyczyniając się do reform kościelnych i walki z pogaństwem.
Działalność religijna

Innocentius promował szeroki ruch misyjny, który doprowadził do założenia licznych opactw, priorynatów i szpitali na terenie całej diecezji. Zachęcał do osiedlania wykształconych pustelników na obszarach wiejskich, którzy zapewniali lokalnej ludności duchowe przewodnictwo oraz wiedzę rolniczą. Dążył również do wprowadzenia w regionie wpływów benedyktyńskich, prosząc o sprowadzenie mnichów z Italii, choć jego śmierć nastąpiła, zanim dotarli oni do jego siedzibie biskupiej.
Kościół i państwo
Biskup utrzymywał bliskie związki z rodziną królewską Merowingów, w tym z królami takimi jak Childebert i Chlotař. Wysyłał przedstawicieli do załatwiania spraw świeckich z monarchami Franków i uczestniczył w ważnych soborach kościelnych. Do jego wysiłków należało rozbudowanie katedry oraz budowa różnych obiektów religijnych, takich jak kaplica na relikwie świętego Jerzego oraz klasztor dla nunn.
Kult
Uznawany za świętego w tradycji katolickiej i prawosławnej, jest wspominany corocznie 19 czerwca. Pozyskał i zgromadził kilka świętych relikwii, w tym relikwie męczenników Gerwazego i Prota, które umieścił w katedrze poświęconej ich czci. Spoczywa w pobliżu swoich poprzedników, świętych Victora i Victeura.
