Ildemarka była francuską opatką żyjącą w VII wieku, która przez szesnaście lat kierowała klasztorem w Fécamp. Podczas sprawowania urzędu zapewniała opiekę i gościnność Leodegarowi, biskupowi Autun, po tym jak został on niepełnosprawny. Jej życie wiąże się z tradycjami monastycznymi wczesnej Francji, a pamięć o niej zachowana jest dzięki jej służbie Kościołowi oraz współczuciu wobec potrzebujących.
Życie i służba
Jako przełożna klasztoru w Fécamp, Ildemarka zarządzała wspólnotą religijną przez ponad dekadę. Jest szczególnie rozpoznawalna dzięki swojej dobroci wobec biskupa Leodegara z Autun. Po tym, jak doznał on obrażeń, które uczyniły go niepełnosprawnym, przyjęła go i opiekowała się nim w swoim klasztorze, zanim został ostatecznie schwytany i zabity z rąk wroga.
Kult
Od starożytnych czasów jest czczona jako święta dziewica. Jej pamięć jest zachowana w tradycjach chrześcijańskich, a jej wspomnienie obchodzone jest 19 czerwca. Jest upamiętniana jako postać monastycznej pobożności i miłosierdzia.