Ildebrando Gregori był włoskim benedyktyńskim mnichem i kapłanem, urodzony jako Alfredo Gregori w Poggio Cinolfo w 1894 roku. Po wstąpieniu do benedyktynów sylwestryńskich w wieku dwunastu lat, został święconym kapłanem w 1922 roku. W 1939 roku został opatem generalnym swojego zgromadzenia, działając ze Santo Stefano del Cacco. Przez całe swoje długie życie, które zakończyło się w Rzymie w 1985 roku, koncentrował swoje wysiłki duchowe na Świętej Twarzy Jezusa i poświęcił się zakładaniu nowych instytucji religijnych.
Życie i działalność
Po wyborze na opata generalnego, Gregori założył klasztor San Vincenzo w 1942 roku. Jego działalność charytatywna obejmowała wspieranie sierot w Rzymie w okresie powojennym. Rozszerzył swoje dziedzictwo religijne poprzez założenie benedyktynek Świętej Twarzy oraz ustanowienie Bractwa Modlitewnego w 1950 roku. Jego posługa przez dziesięciolecia służby pozostawała skoncentrowana na kultu Świętej Twarzy Jezusa.
Kult
Ildebrando Gregori jest uznawany za świętego w tradycji katolickiej. Jego wspomnienie obchodzi się 12 listopada, w rocznicę jego śmierci. Wcześniej został ogłoszony błogosławionym przez papieża Franciszka, co stanowiło istotny krok na jego drodze do formalnego uznania w Kościele.