Ilarion Felea był rumuńskim kapłanem i teologiem prawosławnym, żyjącym w latach 1903–1961. Urodzony w Valea Bradului, studiował teologię w Sybinie i Bukareszcie, gdzie uzyskał stopień doktora. Pełnił różne funkcje, w tym był profesorem i rektorem akademii teologicznej w Aradzie oraz kapłanem w katedrze w Aradzie. W trakcie swojej posługi był płodnym pisarzem i redaktorem, znanym z wpływowych kazań, które przyciągały wielu intelektualistów. Jego oddanie Kościołowi doprowadziło do wielokrotnych aresztowań i uwięzienia przez władze komunistyczne.
Życie i posługa

Po święceniach kapłańskich w 1927 roku, Felea służył w kilku parafiach, w tym w swojej rodzinnej wiosce oraz w dzielnicy Șega w Aradzie. Był głęboko zaangażowany w życie akademickie, nauczając dogmatyki i apologetyki, a także redagując czasopisma religijne. W okresie wzrostu potęgi reżimu komunistycznego kontynuował potępianie nadużyć politycznych w swoich kazaniach. To nieposłuszeństwo skutkowało wielokrotnymi okresami uwięzienia, w tym pobytem w obozie pracy w Caracal oraz w penitencjarzu w Timișoarze. Zmarł w 1961 roku w więzieniu w Aiud z powodu nieleczonego nowotworu.
Kult
Kościół prawosławny w Rumunii kanonizował Feleę 4 lutego 2025 roku. Uznanie to nastąpiło podczas uroczystości upamiętniających 140 lat autocefalii Kościoła oraz jego stulecie jako patriarchatu. Jest wspominany za niezłomną wiarę i wkład intelektualny w tradycję prawosławną.
