Ignatiy I był wschodnioortodoksyjnym biskupem żyjącym w XIII wieku, który sprawował rządy w diecezji rostowskiej. Przed wstąpieniem na urząd biskupa służył jako duchowny w kościele Matki Bożej i żył jako mnich w klasztorze Wniebowzięcia. Mianowany biskupem w 1262 roku przez metropolitę Kirylla, odgrywał aktywną rolę w regionalnym życiu religijnym, w tym uczestniczył w soborach kościelnych oraz w działalności misyjnej w regionie Biełozierskim. Zmarł 28 maja 1288 roku.
Życie i służba

Podczas sprawowania urzędu Ignatiy mediował w konfliktach między książętami rostowskimi i podróżował do Hordy, aby występować w obronie duchowieństwa kościelnego. Angażował się w różne obowiązki liturgiczne na rzecz rodziny książęcej i przyczynił się do upiększenia kościoła Matki Bożej, instalując marmurową posadzkę oraz cynowe pokrycie. W 1278 roku podjął tymczasowe działania dyscyplinarne ze strony metropolity w następstwie kontrowersyjnej decyzji dotyczącej pochówku, choć wkrótce został przebaczony.
Kult

Według tradycji Ignatiy dokonywał cudów jeszcze przed swoim pogrzebem. Po jego śmierci jego relikwie były przechowywane w otwartej srebrnej relikwiarzu w katedrze Wniebowzięcia w Rostowie. Jest wspominany przez Cerkiew Prawosławną Rosji 28 maja, a także czczony 23 maja jako część Zgromadzenia Świętych Rostowskich.
