Ignati (ur. Aleksander Lebediew w 1884 roku) był wschodnioortodoksyjskim mnichem i archimandrytą, który żył w okresie przejściowym między Imperium Rosyjskim a Związkiem Radzieckim. Po studiach weterynaryjnych wstąpił do życia zakonnego w pustelni Zosimowa, gdzie został ostatecznie święcony. Później sprawował funkcję przełożonego klasztoru Wysokopietrowskiego w Moskwie. Jego życie w służbie zakończyło się w 1938 roku, kiedy zmarł w obozie pracy w pobliżu Alatyr, będąc prześladowanym w epoce radzieckiej.
Życie zakonne

Po studiach w Kostromie i Kazaniu, Aleksander wstąpił do pustelni Zosimowa jako nowicjusz w 1908 roku. W 1915 roku przyjął zakonny imię Agafon, krótko przed wystąpieniem powikłań zdrowotnych spowodowanych chorobą zakaźną. W 1918 roku został święcony na hierodiakona, a później w 1920 roku został hieromonchem. Po zamknięciu jego pierwotnego klasztoru przeniósł się do Moskwy, gdzie w 1924 roku został mianowany przełożonym klasztoru Wysokopietrowskiego.
Śmierć i kult
Ignati zmarł we wrześniu 1938 roku podczas przebywania w poprawczej kolonii pracy. Został uznany za świętego przez Rosyjski Kościół Prawosławny w 2000 roku, kiedy to został wpisany na listę nowych męczenników i wyznawców Rosji. Jego wspomnienie obchodzi się 30 sierpnia i 12 września; jest on również czczony w Katedrze Nowych Męczenników i Wyznawców Rosji.
