Ignacy z Mariupola był greckim biskupem żyjącym w XVIII wieku, który zajmował ważne stanowiska kościelne na Krymie i na terenach dzisiejszej Ukrainy. Urodzony jako Iakavos Kozadinos na wyspie Kythnos, później wstąpił do klasztoru Watopedii na Athosie, gdzie przyjął imię Ignacy. Służył jako biskup Gotii i Kaffy, zanim poprowadził migrację greckich i ormiańskich wspólnot prawosławnych z terytoriów krymskich do regionu Azowu, gdzie pomógł założyć miasto Mariupol.
Życie kościelne

Po formacji monastycznej Ignacy został mianowany biskupem Gotii i Kaffy w 1771 roku. Skupił swoją posługę na odnowieniu wiary prawosławnej wśród ludności greckiej. W 1778 roku ułatwił przeniesienie swojej wspólnoty z kontrolowanego przez Tatarów Krymu do obszaru Azowu. Relokacja ta doprowadziła do założenia Mariupola, gdzie kontynuował służbę jako biskup w obrębie Cerkwi prawosławnej aż do śmierci w 1786 roku.
Kult

Kościół Prawosławny Ukraiński uznaje go za świętego. Jest on również czczony lokalnie na Kythnos przez greckiego prawosławnego biskupa Syros. W 2016 roku część jego relikwiów została przeniesiona z Mariupola z powrotem do jego miejsca urodzenia w Chorze na wyspie Kythnos.
