Inácio de Azevedo był portugalskim księdzem jezuitą i misjonarzem żyjącym w XVI wieku. Urodzony w szlacheckiej rodzinie w Porto, zrzekł się znacznego dziedzictwa, aby w 1548 roku wstąpić do Towarzystwa Jezusowego. Po pełnieniu różnych funkcji kierowniczych w kolegiach jezuickich w Lizbonie, Coimbrze i Bragie, został mianowany inspektorem misji w Brazylii. Podczas podróży do kolonii w 1570 roku, on oraz trzydziestu dziewięciu towarzyszy zostali zabici przez francuskich kaperów hugenockich w pobliżu Wysp Kanaryjskich. Jest uznawany za jednego z Czterdziestu Męczenników Brazylii.
Życie i służba


Po święceniach w 1553 roku, Azevedo piastował kilka funkcji rektora i dziekana w instytucjach jezuickich. Przekazał majątek swojej rodziny na budowę Kolegium Rzymskiego. W 1565 roku został wysłany do Brazylii, aby nadzorować działalność misyjną, gdzie pomagał w planowaniu założenia kolegiów w Rio de Janeiro i São Paulo. Powrócił do Europy, aby poprosić o więcej personelu dla misji, zanim w 1570 roku ponownie wyruszył do Brazylii.
Męczeństwo i kult

Podczas swojej ostatniej podróży do Brazylii, statek Santiago został przechwycony przez flotę pod dowództwem Jacques'a de Sores. Azevedo i jego towarzysze zostali zabici, a ich ciała wrzucone do Oceanu Atlantyckiego. Wydarzenie to uznano za wielkie męczeństwo zbiorowe. Został beatyfikowany przez papieża Piusa IX w 1854 roku, a jego wspomnienie obchodzi się 15 lipca.
Dziedzictwo

Miejsce jego śmierci w pobliżu latarni morskiej Fuencaliente zostało upamiętnione podwodnymi krzyżami oraz kamiennym monumentem. Jego brat, Jerónimo, wspierał później wysiłki jezuitów na Sri Lance. Męczeństwo czterdziestu misjonarzy pozostaje istotnym wydarzeniem historycznym i religijnym w historii Towarzystwa Jezusowego.
