Ignacy Clemente Delgado był hiszpańskim dominikaninem i misjonarzem, który sprawował funkcję biskupa w Tonkinie, na terenie dzisiejszego Wietnamu. Urodzony w Villafeliche w 1762 roku, wstąpił do zakonu dominikanów i udał się na Filipiny, aby ukończyć studia teologiczne. Później przeniósł się do Azji Południowo-Wschodniej w celach ewangelizacyjnych, stając się ostatecznie biskupem Milopotamus. Przez cztery dekady kierował tamtejszym Kościołem, aż do momentu aresztowania i śmierci w 1838 roku w okresie intensywnych prześladowań religijnych w tym regionie.
Życie i posługa
Po wstąpieniu do zakonu dominikanów w 1781 roku, Delgado udał się do Manili, aby zostać święconym. W 1790 roku przybył do Tonkinu, aby wspomóc lokalną wspólnotę dominikańską. Poświęcił się nauce lokalnego języka i służył jako asystent biskupa Hải Phòng. W 1794 roku został mianowany biskupem pomocniczym, a później zastąpił swojego poprzednika, kierując diecezją przez czterdzieści lat.
Męczeństwo
Za panowania króla Minh-Manga misjonarze stawiali czoła wygnaniu i niszczeniu kościołów. Po aresztowaniu w 1838 roku, Delgado został wysłany do Sanh-Vi-Hoang, aby stanąć przed sądem. Choć zmarł na czerwonkę, przebywając w klatce, został następnie stracony przez ścięcie. Jest wspominany jako jeden z 117 męczenników Wietnamu.
Kult
Kościół katolicki uznaje go za świętego. Został beatyfikowany przez papieża Leona XIII w 1900 roku, a później kanonizowany przez papieża Jana Pawła II w 1988 roku. Jego wspomnienie obchodzone jest corocznie 12 lipca.