Iduberga z Metz była frankijską arystokratką i świętą żyjącą w VII wieku w Austrazji. Jako żona Pepina z Landen, majordomusa, zajmowała wysoką pozycję społeczną, zanim poświęciła się życiu religijnemu. Po śmierci męża założyła opactwo w Nivelles, które funkcjonowało jako klasztor podwójny dla mnichów i mniszek. Służąc jako opatka w tej benedyktyńskiej wspólnocie, odegrała istotną rolę w rozwoju duchowym swojej rodziny i regionu.
Życie i rodzina
Urodzona w Metz około 592 roku, Iduberga była prawdopodobnie córką biskupa Arnoalda. Poślubiła Pepina z Landen i miała kilku dzieci, w tym świętą Gertrudę z Nivelles oraz przyszłego majordomusa Grimoalda. Po śmierci męża w 640 roku, ona i jej córka wycofały się z życia świeckiego. Około 647 roku założyła opactwo w Nivelles, gdzie żyła jako benedyktynka i wspierała rządy swojej córki jako opatki.
Kult i dziedzictwo
Iduberga jest uznawana za świętą w tradycji katolickiej i prawosławnej, a jej wspomnienie obchodzi się 8 maja. Jej ród jest znany ze związku z dynastią karolińską. Ponadto jest uważana za patronkę Itteville, francuskiej wioski zbudowanej w miejscu gospodarstwa, które niegdyś założyła.