Ida de Leeuw była XIII-wieczną cysterską mistyczką urodzoną w Gors-Opleeuw. Wychowana przez begonki w Borgloon, w wieku trzynastu lat wstąpiła do opactwa cysterskiego w Rameige. Była znana ze swojej głębokiej pobożności wobec Eucharystii oraz ze szczegółowego dokumentowania swojej duchowej drogi. Jej imię służyło jako osobista mnemotechnika duchowa, w której litery I, D i A symbolizowały prostą drogę (iter), Boga (Deus) oraz miłość (Amor).
Życie i duchowość

Podczas pobytu w opactwie w Rameige Ida koncentrowała się intensywnie na swoich doświadczeniach religijnych. Była współczesną Idzie z Nijvel i dzieliła duchowe środowisko z innymi mistyczkami swojej epoki. Jej pisma stanowią staranne świadectwo jej wewnętrznego wzrostu religijnego oraz intensywnej więzi z Eucharystią, która pozostawała centralnym elementem jej życia kontemplacyjnego.
