Ibrahim El-Gohary był wpływowym egipskim mężem stanu i głównym skrybą, który sprawował urzędy w drugiej połowie XVIII wieku. Urodzony w ubogiej koptyjskiej chrześcijańskiej rodzinie w Qalyub, awansował na stanowisko o randze odpowiadającej współczesnemu premierowi pod rządami Muhammada Abu-'l-Dhahaba. Znany ze swojej oddania wierze, był czule nazywany sułtanem Koptów. Wykorzystywał swoje wpływy polityczne do wspierania wspólnoty koptyjskiej i jest pamiętany jako święty w tradycji orientalnej.
Kariera polityczna
Po wykazaniu wczesnego talentu w arytmetyce i piśmiennictwie, Ibrahim zaczął przepisywać teksty religijne dla kościołów. Służba ta przyniosła mu patronat papieża Jana XVIII, co ostatecznie pomogło mu zostać głównym skrybą dla wybitnych postaci. Podczas panowania Muhammada Abu-'l-Dhahaba objął najwyższy urząd administracyjny w Egipcie. Mimo politycznych zawirowań i tymczasowego wygnania do Górnego Egiptu po zamachu stanu, ostatecznie powrócił do swojej roli przywódczej w Kairze.
Wkład religijny
Był znaczącym dobroczyńcą Kościoła koptyjskiego, przekazując 238 darowizn w postaci ziemi i funduszy na różne projekty. Ibrahim wykorzystywał swoje wysokie pozycję u muzułmańskich władców, aby uzyskiwać pozwolenia na odbudowę lub naprawę kościołów i klasztorów. Jego praca obejmowała renowację siedziby koptyjskiego ortodoksyjnego papieża w Haret Elroum oraz przyczynienie się do budowy koptyjskiej ortodoksyjnej katedry św. Marka w Kairze.
Śmierć i dziedzictwo
Ibrahim zmarł 31 maja 1795 roku. W jego pogrzebie uczestniczyły wybitne postacie, takie jak Ibrahim Bey, a mowę eulogijną wygłosił papież Jan XVIII. Został pochowany w grobowcu, który przygotował w pobliżu kościoła św. Jerzego w Starym Kairze. Jest czczony jako święty za swoje przywództwo i oddanie tożsamości koptyjskiej.