Ia z Persji była chrześcijańską męczennicą żyjącą w IV wieku. Pochodziła z miasta Wisada, a została schwytana podczas inwazji króla Persji, Szapura II, na Cesarstwo Rzymskie w 362 roku. Wśród tysięcy jeńców wywiezionych do Chuzestanu została wydana z rąk kapłanom zoroastryjskim. Mimo ich starań, aby zmusić ją do wyrzeczenia się wiary, pozostała nieugięta, ostatecznie poddając się serii brutalnych tortur przed śmiercią.
Męczeństwo i śmierć
Po odmowie porzucenia Chrystusa, Ia została uwięziona i poddana głodzeniu. Później została uwolniona tylko po to, by zostać pobitą ciężkimi kijami. Po kolejnym piętnastomiesięcznym uwięzieniu znosiła ekstremalne cierpienia fizyczne, w tym tak ciasne krępowanie linami, że pękały jej kości. Była również bita pasami, zanim ostatecznie została stracona przez ścięcie.
Kult
Uznana za świętą, Ia jest czczona w różnych tradycjach chrześcijańskich, w tym w Kościele katolickim i prawosławnym. Jej wspomnienie obchodzi się 4 sierpnia oraz 11 września. Jest pamiętana za swoją niezłomną wierność wierze podczas prześladowań ze strony perskich władz.