Hywel Wielki był władcą i kapłanem żyjącym pod koniec V lub na początku VI wieku, należącym do panującej dynastii Kornwalii. Jako syn Budica II, przeżył okresy wygnania swojej rodziny w Brytanii postrzymskiej, zanim powrócił do ojczyzny. W różnych tradycjach jest czczony jako legendarny król Bretanii oraz wierny sojusznik króla Artura. Jego tożsamość historyczna splotła się z walijską mitologią, gdzie występuje jako postać o znacznym znaczeniu w ramach Materii Brytyjskiej.
Życie i legenda

W młodości Hywel przebywał w Dyfed, podczas gdy rządy jego ojca były kwestionowane przez uzurpującego krewniaka. Przypisuje mu się założenie Llanhowell w tym czasie. Później, gdy jego rodzina odzyskała władzę w Kornwalii, mógł współrządzić wraz z ojcem. W relacjach legendarnych jest często przedstawiany jako rycerz Okrągłego Stołu lub krewny Artura, który uczestniczył w kilku bitwach i pomagał w podboju Galii.
Dziedzictwo kulturowe

Postać Hywela pojawia się szeroko w średniowiecznej literaturze walijskiej i różnych cyklach arturiańskich. Czasami jest przedstawiany jako ojciec Izoldy w legendach o Tristanie i Izoldzie. Jego pamięć jest zachowana dzięki nazwie miejscowości Llanhowell w hrabstwie Pembrokeshire w Walii, gdzie w jego honor stoi chroniony kościół parafialny.
