Hybald był VII-wiecznym anglosaskim świętym i opatem, który żył w regionie Lindsey. Opisany przez Cnotliwego Beda jako człowiek święty i powściągliwy, sprawował urząd opata, prawdopodobnie w klasztorze w Bardney. Był współczesnym i przyjacielem świętego Chada, którego – jak podaje się – poszedł w ślady, wybierając życie pustelnika po doświadczeniu proroczej wizji dotyczącej śmierci Chada. Zmarł około 690 roku i został pochowany w miejscu, które ostatecznie przyjęło jego imię.
Życie i śmierć
Po okresie sprawowania urzędu opata, Hybald żył jako pustelnik. Zmarł około 690 roku w obszarze znanym obecnie jako Hibaldstow. Nazwa wioski odzwierciedla jej związek z nim, oznaczając miejsce, w którym został złożony do grobu. Jego szczątki zostały odnalezione w 1864 roku podczas rekonstrukcji lokalnego kościoła.
Kult i dziedzictwo
Po kanonizacji, w pobliżu jego grobu ustanowiono sanktuarium, aby przechowywać jego relikwie, co przyciągało wielu pielgrzymów. Miejsce to pozostawało aktywne aż do angielskiej reformacji. Dziś jego pamięć jest zachowana poprzez liczne dedykacje, w tym kościoły w Ashby de la Launde, Manton i Scawby. Jego wspomnienie obchodzi się 18 września oraz 14 grudnia.