Humilis z Bisignano był franciszkaninem i mistykiem z XVII wieku, pochodzącym z Kalabrii we Włoszech. Urodzony jako Luca Antonio Pirozzo w 1582 roku, w 1609 roku wstąpił do Zakonu Mniejszej Prowincji Reformowanej, przyjmując imię zakonne, które odzwierciedlało jego charakterystyczną pokorę. Przez całe życie był ceniony za głębokie doświadczenia duchowe oraz zdolność wyjaśniania złożonych doktryn religijnych, mimo nieumiejętności czytania i pisania. Jego sława świętości sprawiła, że służył jako doradca papieży Grzegorza XV i Urbana VIII, zanim powrócił do miejsca urodzenia, gdzie zmarł w 1637 roku.
Życie i służba
Po wstąpieniu do życia zakonnego w wieku 27 lat, Humilis służył jako brat świecki, wykonując prace domowe dla swojego zakonu. Jego duchowa głębia zjednała mu szacunek przełożonych, którzy wystawiali jego charakter na różne próby. Ostatecznie towarzyszył ministrowi generalnemu franciszkanów w podróżach po południowych Włoszech i Sycylii. Później przeniósł się do Rzymu, gdzie przebywając w klasztorze San Francesco a Ripa, pełnił rolę zaufanego doradcy dwóch różnych papieży.
Kult
Proces uznania jego świętości rozpoczął się w połowie XVII wieku, a w 1780 roku został ogłoszony wyniosłym. Po jego beatyfikacji przez papieża Leona XIII w 1882 roku, formalna droga do kanonizacji trwała nadal. Ostatecznie został kanonizowany przez papieża Jana Pawła II w 2002 roku. Jest czczony jako święty i cudotwórca, a jego wspomnienie obchodzi się 27 listopada.