Humiliana de' Cerchi była włoską kobietą religijną żyjącą w XIII wieku, urodzoną w bogatej rodzinie kupieckiej we Florencji. Po śmierci męża odrzuciła próby zmuszenia jej przez ojca do drugiego małżeństwa i wstąpiła do Trzeciego Zakonu Franciszkańskiego. Prowadziła życie pełne skrajnej ascezy i samotności, poświęcając czas służbie chorym i ubogim. Zmarła w 1246 roku w wieku dwudziestu siedmiu lat, pozostawiając po sobie dziedzictwo pobożności, które ostatecznie doprowadziło do jej beatyfikacji.
Życie i pobożność

Wybrana za żonę w młodym wieku, aby zaspokoić interesy polityczne swojego ojca, Humiliana znosiła trudne małżeństwo naznaczone chciwością męża. Po jego śmierci przekazała jego majątek krewnym, aby naprawić wyrządzone przez niego w przeszłości niesprawiedliwości. Później uciekła z domu rodzinnego, aby uniknąć kolejnych aranżowanych małżeństw, wybierając w zamian życie w ubóstwie. Żyła jako członkini Trzeciego Zakonu Franciszkańskiego, często żebrając o jałmużnę, którą w całości rozdawała potrzebującym.
Kult i dziedzictwo
Po jej śmierci w 1246 roku liczne cuda przypisywano jej wstawiennictwu. Jej lokalny kult został formalnie uznany przez papieża Innocentego XII w 1694 roku, kiedy to zatwierdził on jej beatyfikację. Jej wspomnienie obchodzi się 19 maja. We Florencji, w Bazylice Santa Croce, znajduje się kaplica poświęcona jej, w której srebrny popiersie służy jako pamiątka jej życia.
