factograf
PL
Zaloguj się

były sekretarz generalny Komunistycznej Partii Chin

Hu Jintao

  • 1 min czytania
  • W 108 językach
  • 12 obrazów
  • Artykuł autorski Factograf
Hu Jintao

Hu Jintao (ur. 1942) to emerytowany chiński polityk, który kierował Komunistyczną Partią Chin w latach 2002–2012 i pełnił funkcję prezydenta Chin w latach 2003–2013. Przewodniczył także Centralnej Komisji Wojskowej partii i w latach 1992–2012 był członkiem Stałego Komitetu Biura Politycznego, najwyższego organu decyzyjnego Chin. Powszechnie określa się go mianem najwyższego przywódcy Chin w tej dekadzie. Ustąpił ze wszystkich swoich stanowisk dobrowolnie, a jego następcą został Xi Jinping. Jego rządy przyniosły trwały wzrost gospodarczy, który umocnił pozycję Chin jako wielkiego mocarstwa światowego.

Młodość i kariera

Prezydent Chin Hu Jintao w 2011 roku
Prezydent Chin Hu Jintao w 2011 roku
Miejsce urodzenia Hu w Jiangyan w prowincji Jiangsu
Miejsce urodzenia Hu w Jiangyan w prowincji Jiangsu
Hu podczas spotkania poświęconego obronności w Pentagonie, maj 2002
Hu podczas spotkania poświęconego obronności w Pentagonie, maj 2002
Hu przemawia jako sekretarz generalny Komunistycznej Partii Chin i przywódca Chin w 2012 roku
Hu przemawia jako sekretarz generalny Komunistycznej Partii Chin i przywódca Chin w 2012 roku
4 obrazy

Hu urodził się w powiecie Tai w prowincji Jiangsu i studiował inżynierię na Uniwersytecie Tsinghua, gdzie wstąpił do partii komunistycznej jeszcze jako student. Pracował jako inżynier i doradca polityczny najpierw w prowincji Gansu, a później w Pekinie. Awansował w Komunistycznym Związku Młodzieży Chin, ostatecznie zostając jego pierwszym sekretarzem. Później obejmował stanowiska kierownicze w partii w Guizhou oraz w Regionie Autonomicznym Tybet, gdzie jego stanowcze postępowanie wobec sprzeciwu zwróciło uwagę Pekinu. Za rządów Jiang Zemina stał się wysokim rangą działaczem partyjnym i domniemanym następcą Jianga.

Polityka i rządy

Hu rozmawia z prezydentem USA Barackiem Obamą podczas szczytu G20 w Pittsburghu w 2009 roku
Hu rozmawia z prezydentem USA Barackiem Obamą podczas szczytu G20 w Pittsburghu w 2009 roku
Hu z prezydentem USA George’em W. Bushem i byłym prezydentem USA George’em H. W. Bushem w Pekinie, 10 sierpnia 2008 roku
Hu z prezydentem USA George’em W. Bushem i byłym prezydentem USA George’em H. W. Bushem w Pekinie, 10 sierpnia 2008 roku
Hu z przywódcami państw BRICS (od lewej: Singh, Miedwiediew, Rousseff i Zuma) w kwietniu 2011 roku
Hu z przywódcami państw BRICS (od lewej: Singh, Miedwiediew, Rousseff i Zuma) w kwietniu 2011 roku
Hu na lunchu w 2011 roku z wiceprezydentem USA Joe Bidenem i sekretarz stanu Hillary Clinton
Hu na lunchu w 2011 roku z wiceprezydentem USA Joe Bidenem i sekretarz stanu Hillary Clinton
4 obrazy

Rząd Hu ponownie wprowadził kontrolę państwa w niektórych sektorach gospodarki i wspierał przedsiębiorstwa państwowe. Nadzorował reakcję na epidemię SARS oraz rozszerzył zakres krajowej opieki zdrowotnej. W ramach swojej koncepcji naukowego rozwoju dążył do ograniczenia nierówności społecznych i budowy harmonijnego społeczeństwa. Jego kierownictwo mierzyło się także z zamieszkami w Tybecie w 2008 roku, trzęsieniem ziemi w Syczuanie w 2008 roku oraz zamieszkami w Urumczi w 2009 roku. Relacje z Tajwanem zbliżyły się w czasie jego kadencji, czego zwieńczeniem była umowa ramowa o współpracy gospodarczej z 2010 roku.

Stosunki zagraniczne

Hu z premierem Indii Manmohanem Singhem podczas szczytu G8 w Sapporo w Japonii w 2008 roku
Hu z premierem Indii Manmohanem Singhem podczas szczytu G8 w Sapporo w Japonii w 2008 roku
Protesty przeciwko Hu podczas jego wizyty w USA w 2011 roku
Protesty przeciwko Hu podczas jego wizyty w USA w 2011 roku
Hu Jintao z żoną Liu Yongqing pozujący do zdjęcia w 2006 roku
Hu Jintao z żoną Liu Yongqing pozujący do zdjęcia w 2006 roku
3 obrazy

Hu propagował ideę pokojowego wzrostu Chin i prowadził dyplomację kładącą nacisk na więzi gospodarcze oraz soft power. W czasie jego rządów wpływy Chin w Afryce, Ameryce Łacińskiej i innych regionach rozwijających się wzrosły. Znany jest z powściągliwego, kolegialnego stylu przywództwa, a jego administracja kojarzona była z kompetencją technokratyczną i ostrożnymi reformami politycznymi.

W 108 językach

Редакція Factograf · Opublikowano 14 października 2026 · Częściowo na podstawie Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · Artykuł źródłowy