Hosanna z Mantui była włoską mistyczką żyjącą w XV wieku, należącą do Trzeciego Zakonu św. Dominika. Urodzona w szlacheckiej rodzinie w Mantui, odrzuciła aranżowane małżeństwo, aby wybrać życie konsekrowane, potajemnie przyjmując habit zakonny w wieku czternastu lat. Była znana ze swoich intensywnych doświadczeń duchowych, w tym otrzymania stygmatów oraz częstych uniesień mistycznych. Przez całe życie służyła jako duchowa doradczyni panującej rodziny Gonzaga i wykorzystywała majątek swojej rodziny, aby wspierać ubogich i chorych.
Życie i duchowość

Życie Hosanny charakteryzowało się surową samowiedzą i głęboką pobożnością. Według przekazów doświadczyła stygmatów na głowie, boku i stopach, a często odczuwała fizyczne cierpienia Męki Pańskiej. Jako mistyczka często wpadała w ekstazę podczas rozmów o sprawach Bożych. Zyskała również sławę jasnowidzą dzięki swojej zdolności przewidywania przyszłych wydarzeń. Przez wiele lat zwlekała z dopełnieniem ślubów zakonnych, aby opiekować się rodzeństwem po śmierci rodziców.
Dziedzictwo i kult

Jej duchowe wglądy zostały udokumentowane przez jej powiernika, mnicha Jerzego z Góry Olivet, który napisał jej biografię i dołączył jej listy. Pisma te obejmują refleksje mistyczne oraz krytykę społeczną. Jest błogosławioną Kościoła, a jej wspomnienie obchodzi się 18 czerwca. Jej lokalny kult w Mantui został formalnie uznany przez papieża Leona X, a kult ten został później rozszerzony na cały Zakon Dominikanów przez papieża Innocentego XII.
