Horsiesi był egipskim mnichem, pisarzem i opatem żyjącym w IV wieku, który był uczniem Pachomiusza Wielkiego. Po śmierci swojego mentora na wyspie Tabenna, początkowo odrzucił przywództwo nad wspólnotą, wybierając wsparcie dla Teodora. Jednak po śmierci Teodora około 380 roku, Horsiesi przyjął rolę hegumena za radą Atanazego. Jest uznawany za świętego w różnych tradycjach chrześcijańskich, w tym w Kościele katolickim, prawosławnym i w Kościołach orientalnych.
Życie i przywództwo
Jako członek Ojców Pustyni, Horsiesi odegrał znaczącą rolę w wczesnym ruchu monastycznym pachomiańskim. Choć był wyznaczony na następcę Pachomiusza, ustąpił miejsca, aby najpierw Teodor mógł kierować klasztorem. Ostatecznie objął stanowisko opata, służąc wspólnocie monastycznej założonej przez jego poprzednika nad Nilem.
Dzieła literackie
Przypisuje się Horsiesiemu pomoc Pachomiuszowi w redagowaniu reguły monastycznej. Był również autorem istotnego tekstu instruktażowego dotyczącego dyscypliny monastycznej, który zawierał krótkie komentarze do Starego i Nowego Testamentu. Dzieło to, potencjalnie znane jako Doctrina de institutione monachorum, zostało przetłumaczone na łacinę przez Hieronima i podarowane jego współbraciom mnichom jako testament.