Honorat z Fondi był opatem żyjącym w VI wieku, urodzonym w Samnium. Według pism Grzegorza Wielkiego był synem Wentancjusza, mieszkańca Praeneste. W 522 roku przeniósł się do Fondi, aby założyć klasztor świętego Magno, gdzie skupiał się na zagospodarowaniu lokalnych ziem oraz sprawowaniu opieki duchowej nad okoliczną społecznością. Zmarł we Fondi w 530 roku.
Życie i działalność
Po przeprowadzce do Fondi Honorat poświęcił się życiu monastycznemu i rozwojowi regionu. Podczas budowy swojego klasztoru pełnił rolę duchowego przywódcy lokalnej ludności. Jego wysiłki na rzecz przekształcenia terytorium i prowadzenia ludzi zapewniły mu trwały wpływ na ten obszar na początku VI wieku.
Kult i relikwie
Jego szczątki pierwotnie spoczywały w założonym przez niego klasztorze, lecz w 1215 roku zostały przeniesione do katedry we Fondi, a następnie do Monte Cassino. Obecnie relikwia jego głowy jest przechowywana w srebrnej relikwiarzowej popiersiu. Jest czczony 16 stycznia, natomiast we Fondi jego wspomnienie obchodzone jest 10 października, co przyciąga liczne tłumy i wiąże się z lokalnym jarmarkiem.